کتاب کار آفرینی دیجیتال  توسط دکتر مرتضی اکبری، دانشیار دانشکده کارآفرینی با همکاری دکتر مهرداد عالی پور هریسی، دانش آموخته دکتری کارآفرینی و مهسا کمالی، دانش آموخته دکتر کارآفرینی دانشکده کارآفرینی ترجمه و توسط انتشارات جهاد دانشگاهی دانشگاه تهرانمنتشر شد.

در عصر دیجیتال، اینک کارآفرینی بیش از هر زمانی در گذشته، مورد نیاز است. با این حال، کارآفرینی دیجیتال به برگزاری جلسات آنلاین، دفاتر بدون کاغذ یا برقراری ارتباط در رسانه‌های اجتماعی محدود نمی‌باشد. بلکه، باید آن را به منزلۀ یک رویکرد کل‌نگرانه نسبت به تفکر نگریست که شامل کلیۀ فرایندهای یک سازمان، از جمله ارتباطات و عرضة خدمات است. چنانچه در زمینة «تفکر دیجیتالی»، از قبیل یکپارچه‌سازی حمایت‌ها از فرایند دیجیتال در کلیه سطوح، به موفقیت برسیم، قادر به تجربه‌کردن موفقیت در بلندمدت و متوقف‌ساختن رقبای نوظهور می‌باشیم. داده‌ها، اطلاعات و دانش، عوامل نوین موفقیت هستند که از رهگذر ترکیب و شبکه‌سازی هوشمندانه با عملکرد عملیات و عرضة خدمات، به فرصت‌های بازار و مدل‌های کسب‌وکار جدید می‌انجامند. این امر در طیفی از اقتصادهای پلتفرمی تا سیستم‌های پشتیبانی و نیز بکارگیری فناوری‌های جدید برای افزایش کارآیی و هوشمندی فرایندها قرار می‌گیرد. دقیقاً همین جست‌وجوی فرصت‌های نویدبخش و خلق ایده‌های منحصربه‌فرد است که پتانسیل توسعة موفق کسب‌وکار را در اختیار کارآفرینان دیجیتال قرار می‌دهد. طراحی مدل‌های کسب‌وکار، برنامه‌ریزی معماری اجزای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، و نیز ذخیره‌سازی هر یک از مؤلفه‌های داده، اطلاعات و دانش، هستة مرکزی رویکرد جدید کارآفرینی دیجیتال را تشکیل می‌دهد.

هدف از این کتاب، مرور کلی بر عوامل اصلی اثرگذار بر کارآفرینی دیجیتال است و برای هر یک از کارآفرینان دیجیتال ارزشمند خواهد بود. نگارندگان به عوامل تعیین‌کننده برای کسب‌وکار دیجیتال، جوانب کارآفرینی شرکتی و شرایط چارچوب حقوقی توجه کرده‌اند. یکی از وجوه مشخصۀ این ملاحظات این است که کارآفرین دیجیتال پیوسته در کانون توجهات قرار می‌گیرد. از محتوای خلق شده در دوره‌های مطالعاتی و نیز برنامه‌های کارآفرینی خویش به منظور ایجاد شخصیت‌های کارآفرین بهره خواهیم برد.

کتاب آینده نگاری راهبردی مبتنی بر رویکرد سناریو نویسی(از نظریه تا عمل)

این کتاب نوشته , دکتر محمدمهدی ذوالفقارزاده و همکاران توسط انتشارات جهاد دانشگاهی تهران منتشر شده است .

دانش آینده پژوهی در پی رشد و شکل گیری منسجم آن از حدود چهار تا پنج دهه پیش هم چون سایر شاخه‌های دانش بشری چندی است که در کشور ما نیز مطرح شده است. عمر این دانش کاربردی در جهان و به دنبال آن در ایران بسیار جوان است اما میتوان گفت که ورود این دانش به مراکز علمی و دانشگاهی ایران از سال ۱۳۸۷، آن را وارد مرحله ای تازه کرد. در کنار این مسیر دانشگاهی نیاز کشور به رصد و دیدبانی تحولات آینده و پی ریزی تصمیمات و اقدامات راهبردی در سطوح مختلف به ویژه سطوح سازمانی و ملی براساس پویش نظام مند و مستمر آینده، امروزه، به یک ضرورت تبدیل شده است.